Wettelijke erfopvolging?


Als de overledene geen testament achterlaat, treden wettelijke regels voor de nalatenschap in werking. Dit is de zogenoemde erfopvolging bij versterf. Een doorslaggevend punt is dat de wet dan onderscheid maakt tussen bloedverwanten en aanverwanten. Normaal gesproken loopt de erfopvolging via de bloedlijn. Dat betekent dat bij een wettelijke verdeling van de nalatenschap alleen de bloedverwanten erfgenaam kunnen zijn. Gehuwden en geregistreerde partners vormen een uitzondering op die regel. Zij erven een kindsdeel. Niet-gehuwde partners erven dus niet van elkaar, tenzij dat is vastgelegd in een testament.

Bloedverwanten zijn rechtstreeks familie van de overledene: kinderen en kleinkinderen, broers, zusters, ouders, enzovoort. Bij aanverwanten loopt de band via een huwelijk. Stiefkinderen en schoondochters zijn bijvoorbeeld aanverwanten.

Bij de wettelijke verdeling van de erfenis zijn de mogelijke erfgenamen in vier groepen verdeeld. Per groep wordt nagegaan of er wettelijke erfgenamen zijn. Daarbij geldt een vaste volgorde. Als in de eerste groep geen erfgenamen zitten, gaat de nalatenschap naar de tweede groep, enzovoort. Zijn er helemaal geen erfgenamen te vinden, dan vervalt de nalatenschap aan de Nederlandse staat.